San Pedro de Atacama

Wat te doen hier

• San Pedro de Atacama

  San Pedro de Atacama is een gemeente in de Chileense provincie El Loa in de regio Antofagasta. San Pedro de Atacama telde 10.996 inwoners in 2017 en heeft een oppervlakte van 23.439 km². De stad is gebouwd rondom een oase in de Atacama-woestijn. San Pedro de Atacama ligt op een plateau op 2.500 meter boven zeeniveau.

• Valle de la Luna

  El Valle de la Luna (de Vallei van de Maan) is op zo'n 13 km ten westen van San Pedro de Atacama gelegen, in het noorden van Chile in de Cordillera de la Sal, in de woestijn Atacama. Het gebied maakt deel uit van het Nationaal natuurreservaat Los Flamencos en telt een verscheidenheid aan rots- en zandformaties die zijn ontstaan door wind- en watererosie. Het landschap kent een brede diversiteit van kleuren en textuur, waardoor het soms wat weg heeft van het oppervlak van de maan. Daarnaast zijn in het gebied verschillende zoutvlaktes en zoutmeren waar de aanwezigheid van het zout een witte laag op het oppervlak achterlaat. Ook zijn er een rotsen die boven het oppervlak uitsteken en uit zoute mineralen bestaan, deze rotsen lijken door de mens gemaakt te zijn. Daarnaast zijn er ook een groot aantal grotten te vinden. Wanneer de zon ondergaat wordt door de oranje schilderachtige tonen van de zon het relief van de vallei extra gedefinieerd, terwijl de wind langs de rotsen voert en de kleur van de lucht verander van roze naar paars en uiteindelijk naar zwart. Zoals eerder vermeld maakt de Valle de la Luna deel uit van Nationaal natuurreservaat Los Flamencos, waar het een van de zeven deelgebieden van vormt. Het werd in 1982 als natuurreservaat aangewezen vanwege zijn bijzondere landschap dat gelijkenissen vertoont met de maan, waar de naam dan ook van afkomstig is. De Atacama woestijn wordt ook beschouwd als een van de droogste plekken op aarde, doordat sommige plekken geen enkele neerslag kenden in de afgelopen 100 jaar. Ook werd er in dit gebied een prototype van een Marsrover getest, vanwege het droge en onbegaanbare terrein.

• R. P. Gustavo Le Paige Archaeological Museum

  R. P. Gustavo Le Paige Archaeological Museum is a museum located in San Pedro de Atacama, Chile. It houses a collection of about 380,000 pre-Columbian artifacts from the Atacameño culture. The museum is named after Jesuit missionary Father Gustavo Le Paige, who was its founder. This museum belongs to the Catholic University of the North. It closed in September 2015 for refurbishment and redevelopment and reopened in late 2016.

• Church of San Pedro de Atacama

  The Church of San Pedro de Atacama (Iglesia San Pedro de Atacama) is a Catholic church in San Pedro de Atacama, Chile. Constructed during the Spanish colonial period, it is reportedly the second oldest church in Chile. Indigenous adobe material was used in the church's construction, whose appearance is characterized as simple and elegant. The church was built in the seventeenth century, underwent modifications in the eighteenth century, and additions were made in the nineteenth century. The church was declared a historical monument in 1951.

• Pukará de Quitor

  Pukará de Quitor (also spelled Pucará de Quitor) (Quechua pukara fortress) is a pre-Columbian archaeological site in northern Chile. This stone fortress is located 3 km (1.9 mi) northwest of the town of San Pedro de Atacama, overlooking the valley of the river San Pedro. It was designated a national monument in 1982.

• San Pedro de Atacama Airport

  San Pedro de Atacama Airport (Spanish: Aeropuerto de San Pedro de Atacama) (ICAO: SCPE) is a high elevation airport serving San Pedro de Atacama, a town in the Antofagasta Region of Chile. The airport is 3 kilometres (1.9 mi) east of the town.

• Tulor

  Tulor is an archaeological site located in the Norte Grande natural region of the Antofagasta Region, Chile near San Pedro de Atacama. The site is a former village complex with an area of 5,200 m2 (55,972 sq ft) and 22 outlying edifices. The settlement's remains are distributed in an east-west fashion along 2 km (1 mi). Radiocarbon and thermoluminescence dating date the origin of the settlement sometime between 380 BCE and 200 CE, but most structures are from the period 800 CE - 1200 CE. Architectural characteristics of Tulor are circular walls are made of mud and vaults. In 1998, the World Monuments Fund, an international non-profit organization, listed Tulor in the 1998 World Monuments Watch List of 100 Most Endangered Sites. After little was done to protect it, the site was re-listed in 2006. Tulor discoveries consist of many items from boreholes to human remains. Boreholes are the circular walls made out of clay, dug into the earth to find water. In June 1974 archaeologists put the boreholes in order of stratigraphy so they can find out more about how the population disappeared that was once there. The stratigraphy helped in finding out why the population disappeared, which was not due by climatic changes but to an increase in drought. On site they found lithic, human bones, animal bones, ceramic, carbon, and seashells buried in the ground. All these artifacts are considered to be from the Mesolithic era.